1. Το νικέλιο του χαλκού είναι το ίδιο με τον ορείχαλκο;
Νικέλιο χαλκού: Κυρίως αποτελούμενο από χαλκό (συνήθως 60-90%) και νικέλιο (το βασικό στοιχείο κράματος, συνήθως 10-40%). Μπορούν να προστεθούν μικρές ποσότητες άλλων στοιχείων (π.χ. σίδηρο, μαγγάνιο) για να ενισχυθεί η αντοχή ή η αντοχή στη διάβρωση.
Ορείχαλκος: Ένα κράμα χαλκού και ψευδαργύρου (το περιεχόμενο ψευδαργύρου κυμαίνεται από 5-45%). Άλλα στοιχεία όπως το μόλυβδο (για τη δυνατότητα μηχανικής) ή το κασσίτερο (για ανθεκτικότητα) μπορούν να συμπεριληφθούν σε συγκεκριμένους βαθμούς, αλλά ο ψευδάργυρος είναι το καθοριστικό συστατικό κράματος.
Αντοχή στη διάβρωση: Το νικέλιο του χαλκού έχει εξαιρετική αντίσταση σε περιβάλλοντα αλμυρού νερού και θαλάσσιων, καθιστώντας το ιδανικό για θαλάσσιες εφαρμογές. Ο ορείχαλκος, ενώ η διάβρωση - ανθεκτική σε ορισμένες ρυθμίσεις, είναι πιο επιρρεπής σε αμαυρώσεις (λόγω οξείδωσης ψευδαργύρου) και λιγότερο ανθεκτικού σε αλμυρού νερού.
Χρώμα: Το νικέλιο του χαλκού έχει ένα ασημένιο - λευκή ή ανοιχτό γκρι εμφάνιση. Ο Brass έχει συνήθως μια ζεστή χρυσή, κίτρινη ή κοκκινωπό απόχρωση (ανάλογα με την περιεκτικότητα σε ψευδάργυρο - υψηλότερα επίπεδα ψευδαργύρου δημιουργούν ένα paler χρώμα).
Δύναμη: Το νικέλιο του χαλκού είναι γενικά ισχυρότερο και πιο όλκιμο από τους περισσότερους βαθμούς ορείχαλκου, ειδικά σε σκληρές συνθήκες.
Νικέλιο χαλκού: Θαλάσσιο υλικό (π.χ. κύτη κεφαλαίων, άξονες έλικας), ηλεκτρικοί σύνδεσμοι, νομισματοκοπία (π.χ. ορισμένα νομίσματα ευρώ, αμερικανικά νομίσματα) και εναλλάκτες θερμότητας.
Ορείχαλκος: Υδραυλικά φωτιστικά, μουσικά όργανα (π.χ. τρομπέτες, τρομπόνι), διακοσμητικά αντικείμενα, περιβλήματα πυρομαχικών και βαλβίδες.
2 Είναι το νικέλιο χαλκού το ίδιο με το χάλκινο;
Νικέλιο χαλκού: Όπως σημειώθηκε προηγουμένως, είναι ο χαλκός κρατούμενος κυρίως με το νικέλιο (συν μικρά στοιχεία όπως το σίδηρο).
Μπρούντζος: Παραδοσιακά ορίζεται ως κράμα χαλκού και κασσίτερου (η περιεκτικότητα σε κασσίτερο είναι συνήθως 5-15%). Ωστόσο, τα σύγχρονα "χάλκινα" μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν και άλλα στοιχεία κράματος (π.χ. αλουμίνιο, πυρίτιο, φωσφόρο) αντί ή παράλληλα με το κασσίτερο - που συχνά ονομάζονται "ειδικά χάλκινα" (π.χ. αλουμίνιο χάλκινο, χάλκινο φωσφόρο). Το κασσίτερο παραμένει το κλασικό και πιο διακριτικό στοιχείο κράματος για το παραδοσιακό χάλκινο.
Σκληρότητα και αντίσταση φθοράς: Το παραδοσιακό χάλκινο κασσίτερο είναι πιο δύσκολο και περισσότερο φθορά - ανθεκτικό από το νικέλιο του χαλκού, καθιστώντας το κατάλληλο για εφαρμογές που απαιτούν ανθεκτικότητα (π.χ. ρουλεμάν, εργαλεία). Ορισμένα χάλκινα ειδικότητας (π.χ. αλουμίνιο χάλκινο) είναι ακόμη πιο ισχυρές και πιο διάβρωση - ανθεκτική στο τυπικό νικέλιο χαλκού.
Χρώμα: Το χάλκινο συνήθως έχει ένα θαμπό χρυσό - καφέ, κοκκινωπό - καφέ ή σκούρα καφέ εμφάνιση (αναπτύσσει μια ξεχωριστή πράσινη πατίνα με την πάροδο του χρόνου όταν εκτίθεται στον αέρα και την υγρασία, γνωστή ως "Verdigris"). Το νικέλιο του χαλκού, αντίθετα, παραμένει ασημί - λευκό και δεν σχηματίζει αυτήν την πράσινη πατίνα.
Εφαρμόσιμο: Το νικέλιο του χαλκού είναι σχετικά εύκολο στη μηχανή, ενώ το χάλκινο (ειδικά το υψηλό - κασσίτερος) μπορεί να είναι πιο δύσκολο να γίνει μηχανική και μπορεί να απαιτεί εξειδικευμένα εργαλεία.
Νικέλιο χαλκού: Όπως αναφέρεται παραπάνω, επικεντρωμένη σε εφαρμογές θαλάσσιων, ηλεκτρικών και νομισμάτων.
Μπρούντζος: Ρουλεμάν, γρανάζια, αγάλματα/γλυπτά (π.χ. παραδοσιακή χάλκινη τέχνη), καμπάνες, ηλεκτρικές επαφές (χάλκινο φωσφόρου) και θαλάσσια συστατικά (αλουμινένιο χάλκινο, για υψηλή αντοχή και αντοχή στη διάβρωση).
