Κράμα αλουμινίου 7075

Κράμα αλουμινίου 7075

Το κράμα αλουμινίου 7075 (AA7075) είναι ένα κράμα αλουμινίου με τον ψευδάργυρο ως κύριο στοιχείο κράματος. Έχει εξαιρετικές μηχανικές ιδιότητες, εμφανίζοντας καλή ολκιμότητα, υψηλή αντοχή, σκληρότητα και καλή αντοχή στην κόπωση. Είναι πιο ευαίσθητο στην ευθραυστότητα από πολλά άλλα κράματα αλουμινίου λόγω της παρουσίας μικροσκοπικού διαχωρισμού, αλλά η αντοχή του στη διάβρωση είναι σημαντικά καλύτερη από αυτή των κραμάτων της σειράς 2000. Είναι ένα από τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα κράματα αλουμινίου σε δομικές εφαρμογές υψηλής καταπόνησης και έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως σε δομικά εξαρτήματα αεροσκαφών.

Η σύνθεση του κράματος αλουμινίου 7075 περιλαμβάνει χονδρικά 5,6% έως 6,1% ψευδάργυρο, 2,1% έως 2,5% μαγνήσιο, 1,2% έως 1,6% χαλκό και λιγότερο από 0,5% πυρίτιο, σίδηρο, μαγγάνιο, τιτάνιο, χρώμιο και άλλα μέταλλα. Διατίθεται σε διάφορες καταστάσεις, μερικές από αυτές είναι 7075-0, 7075-T6, 7075-T651.

Το πρώτο 7075 αναπτύχθηκε κρυφά από την ιαπωνική εταιρεία Sumitomo Metal το 1935, αλλά η Alcoa το κατασκεύασε με αντίστροφη μηχανική το 1943 αφού εξέτασε ένα ιαπωνικό αεροσκάφος που είχε συλληφθεί. Το 7075 τυποποιήθηκε το 1945 για αεροδιαστημική χρήση. Το 7075 χρησιμοποιήθηκε τελικά στην παραγωγή πλαισίων αεροσκαφών για το Αυτοκρατορικό Ιαπωνικό Ναυτικό.